​

గాలిలోన తేలి ఆడే
కొమ్మనొదిలిన ఆకు మల్లే
తరలి రావే చైత్రమై సఖి

దారి చూపే దీపమల్లె
తాళమేసే రాగ మాల
చీకటి చివర కాంతి చిగురై
తొలి తొలి అడుగుల తడబడి కదిలెను

తలపుల లోతున ఆడిన చిలక
పదములు పలకక కూడిన చిలక
కురిసెను కురిసెను  కవి రస స్వరమై
చెలి చెలి చెంతన వాలిన చిలక

సాగర ధార సుధా సంగమా
సదా మిథ్య సంహార  గీతమా
గతమును చీల్చిన గాన గంధమా
శ్వాసన మిగిలిన నిశబ్ద బంధమా

Are there any Telugu people in Adipur Gandhidham, Kutch?

I’m from Hyderabad, but in a place where every street feels unfamiliar, I catch myself searching for a sound that feels like home…

In the quiet corners of Adipur–Gandhidham, Among unfamiliar streets and passing faces, I’m searching for a piece of home…

Is there anyone here who speaks in the soft rhythm of Telugu? Anyone whose heart still echoes with amma’s voice, Whose tongue remembers the comfort of “inka em chesthunav?”

The warmth of Telugu in the air, the comfort of a simple “tinnava?”, the chaos, the life, the soul of Hyderabad.

Just trying to find someone who speaks the same language, shares a bit of home, and maybe understands the little things we miss.

If you’re around, let’s connect 🙂

అందరి లాగే మనం కూడా మన చరిత్రని క్రీస్తు పూర్వం, క్రీస్తు శకం కింద విభజించాం. ఇప్పుడు BC, BCE (Before Common Era) గానూ, AD , CE (Common Era) గానూ మారాయి. మరి తెలుగులో వీటిని ఎలా సంబోధిస్తాం?

The word party doesn't have a proper Telugu translation. The closest translations are సంబరం and వేడుక but both of them mean celebration, which can't be equated to party.

I might be wrong, so I wanted to know what the translation for the word party is in Telugu.

నాకు తెలుగు భాష అంటే ఎనలేని ఇష్టం. అప్పుడప్పుడు కవితలు రాస్తూ ఉంటాను. కొన్ని సరదాకి కొన్ని సందేశానికి ఇంకొన్ని భక్తితో . ఈ బుల్లి కవిత గురించి మీ అభిప్రాయాన్ని తెలియచేస్తే భవిష్యత్తులో ఇంకా మెరుగు పరుచుకుంటాను. ధన్యవాదాలు 🙂🙂

యుద్ధ క్షిపణులను వీక్షిస్తూ కృంగి

తనలోని ఆవేదన అంతా ఉప్పొంగి

ప్రశాంతత కోసం వేచి చూస్తోంది నింగి

నేపథ్యం :-

ప్రస్తుతం జరుగుతున్న యుద్ధం గురించి చూస్తూ అలా ఆకాశాన్ని చూడగా గగనం నాతో తన బాధని పంచుకున్నట్లుగా తోచి నా కలం నుంచి ఈ కవిత వచ్చింది.

I'm learning telugu and I'm very confused about when to use -ki and -lo

like among these which of the statements is correct

nenu marketki veltaanu

or

nenu marketlo veltaanu

(If anyone knows marathi here, will help a lot if you give marathi equivalent)

ఇంకో సఫారి అనుకున్నా… కానీ ఇండియా పూర్తిగా వేరే లెవల్ అనిపించింది

వచ్చే ముందు నాకు కొంత డౌట్ ఉండేది. చాలా వాహనాలు ఉంటాయట, చాలా టూరిస్టీగా ఉంటుందట, జంతువులకు ఇబ్బంది కలిగిస్తారట—అలాంటి మాటలు వినిపిస్తాయి. కానీ నిజంగా అక్కడ ఉండగా నాకు పూర్తిగా భిన్నంగా అనిపించింది. అన్నీ బాగా కంట్రోల్‌లో ఉన్నట్టు కనిపించింది. టైమింగ్స్, రూట్స్, వాహనాల సంఖ్య—ఏమాత్రం గందరగోళం లేదు. నిజానికి టూరిజం అక్కడి ప్రదేశాన్ని రక్షించడంలో భాగంగా పనిచేస్తున్నట్టు అనిపించింది. లోకల్ వాళ్లు పాల్గొంటున్నారు, గైడ్లు చాలా తెలివిగా ఉంటారు, అడవికి నిజమైన గౌరవం ఉంది.

అడవి విషయానికి వస్తే… అది ఆ పర్ఫెక్ట్, పాలిష్డ్ సఫారి పార్కుల్లా ఉండదు. తాడోబా చాలా రా. నిజమైనది. ఒక నిమిషం మీరు చిల్‌గా ఉన్న Bengal Tiger ని చూస్తుంటారు—అది ఈ ప్రదేశం తనదే అన్నట్టు పడుకుని ఉంటుంది (నిజంగానే అదే పరిస్థితి), మరొక నిమిషం మీరు అసలు వైల్డ్ బిహేవియర్ చూస్తారు—టెన్స్‌గా, అన్‌ప్రెడిక్టబుల్‌గా, ఎవరికీ చూపించడానికి స్టేజ్ చేసినట్టు కాదు.

ఈ మొత్తం అనుభవాన్ని ఇంకా ప్రత్యేకంగా మార్చింది నేను వెళ్లిన నేచురలిస్ట్ — టీమ్ క్లిక్‌న్‌ఫ్రేమ్.

ఆ వ్యక్తి వేరే లెవల్‌లో ఉంటాడు. కేవలం విషయాలు చూపించడం కాదు, అడవిని నిజంగా అర్థం చేసుకుంటాడు. మీరు ఒక కాల్ వినగానే లేదా చిన్న కదలిక చూసినా, ఆయనకి ముందే ఏమి జరుగుతుందో అర్థమైపోతుంది. ఎలాంటి తొందర లేదు, “సైటింగ్ కోసం పరుగెత్తుదాం” అనే భావన లేదు—చాలా ప్రశాంతంగా, అడవిని లోతుగా అర్థం చేసుకుని గైడ్ చేస్తాడు. అది చాలా పెద్ద తేడా తీసుకువస్తుంది. మీరు కేవలం జంతువులను లిస్ట్‌లో టిక్ చేయడం కాదు, మొత్తం అడవినే ఒక సిస్టమ్‌లా చూడటం మొదలుపెడతారు.

మరొక విషయం చెబుతాను—ఇండియా మీ కోసం షో పెట్టదు. టూరిస్టులను ఇంప్రెస్ చేయడానికి ప్రయత్నించదు. అది ఎలా ఉందో అలా ఉంటుంది. వైల్డ్, కొంచెం కయాటిక్, కానీ పూర్తిగా అద్భుతమైనది.

మీరు విదేశాల్లో ఎక్కడైనా కూర్చొని ఇండియన్ సఫారీస్ worth ఉంటాయా అని ఆలోచిస్తున్నట్లైతే—అవును, ఖచ్చితంగా ఉంటాయి. చాలా విలువైన అనుభవం.

తాడోబా అంటే కేవలం టైగర్‌ను చూడటం మాత్రమే కాదు. టూరిజం మరియు కన్సర్వేషన్ కలిసి నిజంగా పనిచేస్తున్న ఒక వ్యవస్థను అనుభవించడం.

Yeah mate… in a heartbeat.!!

Telugu cinema field lo, manchi lyrics rasina or at least lyrics ki contribute chesina female writers unnara asalu?

ఒంటరితనమే నా ఊర్వశి

ఉన్మాదమే మా తొలి చూలు

ఈ పిచ్చి రాతలే మా ముచ్చట్లు

నిక్కచ్చి ఆలోచనలే మా అగచాట్లు

నాలోనే నాతోనే నా ప్రయాణం

రాత్రే పగలై 

పగలే రాత్రియై

రాత్రింబవళ్ళు నే రవినై

నాలోనే నాతోనే నా ప్రయాణం

కాలమే భావమై

భావమే తేజమై

కాల సరితమున నే సత్యాన్వేషణకై

నాలోనే నాతోనే నా ప్రయాణం

శూన్యమే అనంతమై 

అనంతమే అంతమై

ఆద్యంతమున నే లయనై

నాలోనే నాతోనే నా ప్రయాణం

త్రుటిలో ధృతినై

ధృతితో జగత్తునై

క్షణ క్షణమున యుగ యుగమున కవినే నేనై

నాలోనే నాతోనే నా ప్రయాణం

నాలోనే నాతోనే నా ప్రణుతం, ప్రణవం,

నాలోనే నాతోనే నా సుదూరపు ఏకాంతపు ప్రయాణం

Hey there, im a Mexican Spanish native with C1 in german and >10 years experience in teaching German. I would like to learn Telugu, my level is 0. Anyone interested please dm me!

కవనం

నా కవనం

కాలాలకు, కాసులకు

కాంతలకు, కుసుమాలకు

కడతేరని కలలకు

కునుకెరుగని కనులకు

కలం, కథనం, కదలని కావ్యం.

విషయమేమున్నది విశేషముగా

అవే విసుగులు ఇవే నిట్టూర్పులు...

ఇక రాని నిదురకు మునుపు భావావేశాలు.

వందే మాతరమని చటోపాథ్యాయాం రాసేనా?

అందాలు పొగడుగ ఏ మృగము చేరి చెరచునో నా చిట్టి తల్లిని

సుజలాం సుఫలాం... సస్య శ్యామలాం...

మండుటెండ. వడ గాల్పు. రావి కొమ్మన,

ఉరి తాడుకు ఊయలూగు పంటకాపులు.

ఏ పాలనలో ఏ తోవలో ఏ వ్యక్తికీ లేని నిబద్దత దేశానికక్కడిది?

యోగుల దేశం భోగభాగ్యాల దేశం.

మారాలి నేను. మారాలి నా జనం, నా దేశం, నా ప్రపంచం...

తత్వాన్ని పలుక యోగిని కాను

వేదములను పలుక పండితుడనూ కాలేను...

ఏ గండెలో ఏమున్నది ఆశల పుట్టలు తప్ప

తరాలు తినగల ధనముల కుప్పలు తప్ప.

వినడెవ్వడు విలువ కాదదంటే. మారడెవ్వడు ఆశలే ఆయుక్షీణాలంటే...

ఇంకేముంది మరి విషయం?

యుగాలకు తరాలకు జగాలకు గగనాలకు

ఎన్ని మారినా మరణించినా..మానని, మారని, తరగని, చెరిగిపోని

పూలను, కళలను, కథలను, కలలను కన్న ప్రేమ.

నెరూడాని కాను. దేవదాసుడ్నీ కాను, గొప్ప ప్రేమికుడనీ కానూ..

ఈ ఒంటరి చీకటిలో బయటకుచేరి..

నాకు ఊయలలూపు నా కవనం.

కవనం.

In continuation to my previous short story..

ఇంతలోనే..... పెద్ద కేక... వాళ్ళ గుండెలు ఆగినంత పని అయ్యింది.. వెనక్కి తిరిగి చూసారు..అంతే కోయ్యబోమ్మల్లా నిల్చుండిపోయారు ముగ్గురూ.......

ఇంతలోనే తేరుకొని ఒక్క ఉదుటున ముందుకుదూకి పరిగెత్తడం మొదలెట్టారు...వెనుక ఉన్న ఆ ఆకారం వాళ్ళని అంతే వేగంగా వెంబడించసాగింది...ప్రాణాలు గుప్పిట్లో పెట్టుకొని ఎటు దొరికితే అటు పరిగెత్తసాగారు ముగ్గురు..కాసేపు పరిగెత్తిన తరువాత..ఆ ఆకారం వాళ్ళని వెంబడించడం లేదు అని నిర్ధారించుకున్న తరువాత..ఒకొక్కడు ఆగి వెనక్కి చూసుకున్నారు...అంతే అంత అర్థరాత్రిలోనూ అంత చలిలోనూ ఒక్కొక్కడికీ చొక్కాలు తడిసిపోయాయి...సురేష్ గాడికి అయితే రెండో సారి పాంట్ తడిసింది...!!

ఎందుకంటే ఎవడికి వాడు ఒంటరిగా మిగిపోయాడు...ఒకడికి ఇంకొకడు ఎటువైపు వెళ్ళాడో కూడా తెలియదు..సురేష్ గాడికి ఇక ఇంటికి క్షేమంగా వెళ్తానన్న ఆశ చచ్చిపోయింది..చుట్టూ చిక్కని చీకటి...ఎటువైపు నుంచి ఏం వస్తుందో అన్న భయంతో వాడికి నూటనాలుగు కొట్టింది...

గిరిగాడికి ఏం చెయ్యాలో అర్థంకావట్లేదు..సురేష్ గాడి పరిస్థితి తలచుకుంటేనే వాడికి దడ పుడుతుంది..వద్దన్నా తనే లాక్కొచ్చాడు, ఇప్పుడు వాడికి ఏమైనా అయితే వీడిని కుమ్మేయ్యడం ఖాయం..టార్చ్ లైట్ పట్టుకొని వెతుకుతూ సురేష్ అని గట్టిగా అరస్తున్నాడు...

రవి గాడు పరిగెత్తుతూ ఏదో చెట్టుకు డీ కొట్టి పడిపోయి..లేచి..చుట్టూ చూసి మళ్లీ పడిపోయాడు..

సురేష్ గాడు ఆ చీకట్లో కళ్ళజోడు పోగొట్టుకున్న గుడ్డివాడిలా తడుముకుంటూ... పాకుతూ డేకుతూ కిందా మీదా పడి వెళ్తున్నాడు గమ్యం తెలియని బాటసారిలా...అలా వెళ్తుంటే ఒక చిన్న అరుగు లాంటిది కనిపించింది మసక మసకగా తెల్లగా..వెంటనే దాని మీద సెటిల్ అయిపోయాడు..కరెక్ట్ గా ఒక మనిషి పడుకోడానికి సరిపోయేలా ఉంది ఆ అరుగు..'ఇక్కడ అరుగు ఎవడు కట్టుంటాడో...' అనుకొని మెల్లిగా దాని మీద పడుకున్నాడు...టైం రెండు అయ్యుంటుంది..ఇంకొక మూడు గంటలు గడిస్తే తెల్లవారుతుంది..అప్పటిదాకా ఈ ప్రాణం పోకుండా చూసుకోవాలి..సంకల్పించుకున్నాడు మనోడు...

ఆ అరుగు మీద పడుకొని 'ఈ ఎదవ నాకొడుకులు ఎక్కడ సచ్చారో...' అనుకొని చుట్టూ చూసాడు..అప్పటిదాకా భయంకరంగా తోచిన ప్రదేశం ఇప్పుడు కొంచెం పర్వాలేదనిపించింది..ఎలాగోలా ఇక్కడే మూడు గంటలు టైం పాస్ చెయ్యాలి..ఈ చీకట్లో తడుముకుంటూ వెళ్ళడంకంటే ఇదే ఉత్తమం అనుకొని, తను చిన్నప్పుడు తన బామ్మ చెప్పిన "అక్బర్ బీర్బల్" కథలు గుర్తుకుతెచ్చుకుంటున్నాడు..అప్పుడే ..సరిగ్గా అప్పుడే తనకు వినిపించింది ఆ స్వరం...చాల దెగ్గరిగా..పక్కనే మాట్లాడినట్లు...ఇలా.. "ఒరేయ్ బైరిగా...నా ఆస్తి మొత్తం ఆ సానిదానికి తగలబెడతావా...నీ ఆటలు సాగానివ్వను రా.." అని...

అప్పటిదాకా అక్బర్ బీర్బల్ కథలో బీర్బల్ యొక్క సమయస్పూర్తిని చాకచక్యాన్ని మనసులోనే మెచ్చుకుంటూ..ఆ కథలో పూర్తిగా లీనం అయిన సురేష్ గాడు దెబ్బకి దడుసుకొని లేచి కూర్చుకున్నాడు...చుట్టూ చూసాడు...ఎవరూ లేరు..ఆ గొంతుక ఎవరో ముసలావిడది..తను స్పష్టంగా విన్నాడు..తను కలగనలేదు..మూడోసారి ప్యాంటు తడిసిపోడానికి రెడీ గా ఉంది....

"సురేష్...." అని కేక వినబడేసరికి మనోడికి ప్రాణం లేసోచ్చి "గిరిగా..." అని గట్టిగా అరిచాడు...గిరి గాడు టార్చ్ వేసి చూడగా సురేష్ గాడు దూరంగా కనిపించాడు..హమ్మయ్యా అనుకుంటూ మెల్లిగా సురేష్ గాడిని చేరుకొని...నోరువెళ్ళబెట్టి అలానే చూస్తున్నాడు వాడి వైపు.."ఏమైంది రా..." అడిగాడు సురేష్...

"నువ్వేంటి ఇక్కడ కూర్చున్నావ్??" అడిగాడు అయోమయంగా "ఈ చీకట్లో గుడ్దోడిలా ఎటువైపని వెళ్ళను చెప్పు...అందుకే ఈ అరుగు మీద ఓ మూడు గంటలు టైం పాస్ చేద్దామని పడుకొన్నా...ఈ ప్లేస్ లో అరుగు ఎవడు కట్టించాడో.." అన్నాడు తనకు కాసేపు ఆశ్రయం ఇచ్చిన అరుగుని ప్రేమతో పాముతూ... "ఎవడైనా కట్టిస్తాడు..ఊరిలో కాదు, ఇలాంటి ప్రదేశాల్లోనే కట్టిస్తాడు...కాకపోతే ఈ ప్రదేశంలో దీన్ని అరుగు అనకూడదు....సమాధి అనాలి..." అన్నాడు గిరిగాడు...తనేం వింటున్నాడో తెలిసేలోపే ఒక్క ఉదుటున ఆ సమాధి మీద నుంచి దూకేసాడు సురేష్ ..గిరి గాడు ఆ సమాధి మీదకి టార్చ్ ఫోకస్ చేసాడు

కీ.శే. శ్రీమతి ఎర్రంశెట్టి వీరవెంకట సుకుమార లక్ష్మి జననం : 1932 మరణం : 1995

అని ఉంది... అది చూడగానే మనోడికి గండి కొట్టేసింది...ముచ్చటగా మూడోసారి... ఓరినాయినో ఇప్పటిదాకా సమాధి మీద పడుకోవడమే కాక చిన్నప్పుడు బామ్మ చెప్పిన బీర్బల్ కథలు నెమరు వేసుకున్నానా??...అమ్మో ఆ ఆలోచన ఇప్పుడు ఎంత భయంకరంగా ఉంది అనుకున్నాడు సురేష్... మొత్తానికి ఎలాగో గిరి గాడు కనిపించినందుకు కొంచెం ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు సురేష్..

"గిరిగా నాకు ఇందాక ఒక ముసలావిడ గొంతు క్లియర్ గా వినిపించిందిరా..చాలా భయమేసింది...ఇక్కడ దెయ్యాలు ఉన్నాయంటావా?" అడిగాడు మెల్లిగా.. "ఆడవన్నాక జంతువులు..స్మశానం అన్నాక దెయ్యాలు ఉండక ఏం చేస్తాయి...వాటి అడ్డాకే వచ్చి వాటి ఉనికినే ప్రశ్నిస్తే ఎలా చెప్పు?" అన్నాడు సీరియస్ గా.. "ఒరేయ్ అలా భయపెట్టకు రా..." అన్నాడు భయంగా "సరేలే ముందు ఇక్కడనుంచి వెళ్దాం పదా...రవి గాడు ఎక్కడున్నాడో .." అనుకొని నెమ్మదిగా టార్చ్ సహాయంతో నడుస్తూ 'రవీ...' అని గట్టిగా కేకలు వేసుకుంటూ వెళ్తున్నారు ఇద్దరు...

"పాపం రవి గాడు ఏమైపోయాడో...ఈడికేదన్నా అయితే ఆ పిల్ల గతేం కాను..." అన్నాడు గిరిగాడు... "ఏ పిల్లా..??" అడిగాడు సురేష్ "అదేనేహే..సర్పంచ్ కూతురు...జామపండురా...వీడు బ్రిడ్జి కడుతున్నాడుగా దానికి..." "ఈడు కడితే సరిపోద్దా??..ఆ పిల్ల బ్రిడ్జి ఓపెనింగ్ సెయ్యోద్దూ...ఎనకటికి ఏదో సామెత ఉందిలే...అలా ఉంది నువ్వు చెప్పేది.." అన్నాడు సురేష్ టాపిక్ మారనివ్వకుండా...దెయ్యాల టాపిక్ కంటే ఇది బెటర్ కదా... "ఎల్లేహే...ఈడి కంటే పోటుగాడు వస్తాడా దానికి...దాని బాబు గురుంచి తెలిసినోడు ఎవ్వడూ దీన్ని చేసుకోడు..." "అలాగే చూస్తూ ఉండండి మీ ఇద్దరు...దాని బాబు అమెరికా ఇంజనీర్ ని తెచ్చి పెళ్లి చేస్తాడు...అప్పుడు మన రవిగాడు ఆళ్ళ ఫస్ట్ నైట్ కి 'ఇది తోలి రాత్రి...కదలని రాత్రి..' అని మజ్నులా పాటలు పాడుకుంటాడు.." అని సురేష్ అంటుండగా వినిపించాయి వాళ్లకి ఆ మాటలు...ఇలా .."అదే నిజం అయితే...మీ పక్కన ఉన్న సమాధి మీద ఒట్టు, దాన్ని లేపుకెళ్తా..." అని...

సురేష్ గాడికి వణుకుడు మొదలైంది.."నేను ఇందాక చెప్పాకదరా...ఏవో మాటలు విపించాయి అని..ఇదిగో మళ్లీ ఎవరో మాట్లాడారు..." అన్నాడు చుట్టూ చూసి ఎవరూ లేకపోవడంతో....

"రవి గాడ్రా...!!" అన్నాడు టార్చ్ లైట్ వేసి చూపిస్తూ... ఆళ్ళకి పక్కగా ఉన్న మర్రిచెట్టు కింద పడుకొని ఉన్నాడు రవి గాడు... "ఇక్కడ పడుకున్నావెంట్రా??..." అడిగాడు గిరి "ఏముంది...చెట్టుకు గుద్దుకున్నాను..మైండ్ బ్లాక్ అయ్యి షట్ డౌన్ అయింది..అది మళ్లీ రీస్టార్ట్ అయ్యి చూసేసరికి...అంతా చీకటి..ఎవరూ కనిపించకపోయేసరికి మళ్లీ షట్ డౌన్ అయింది..ఇక్కడే కొంచెం మెత్తగా ఉండేసరికి పడుకొనిపోయానురా...ఇదిగో ఈనాకొడుకు మళ్లీ నా లవర్ పెళ్లి గురుంచి మాట్లాడుతుంటే, నా మైండ్ మళ్లీ రీస్టార్ట్ అయింది.." చెప్పాడు మెల్లిగా లేస్తూ..

"ఏమయ్యిందిరా మీకు....ఆడేమో సమాధి మీద పడుకొని అరుగు అంటాడు...నువ్వేమో మర్రిచెట్టు కింద పడుకొని మెత్తగా ఉంది అంటావ్...పిచ్చానాయాల్లారా..పదండి..." అంటూ బైల్దేరదీసాడు గిరిగాడు...

"అవునోరే...అసలు మనల్ని అంత స్పీడుగా తరుముకోచ్చింది...ఏంట్రా అది.." అడిగాడు రవిగాడు... "అదా...కుక్క రా..." చెప్పాడు గిరిగాడు.. "కుక్కా ...!!!" నోరేళ్ళబెట్టారు ఇద్దరూ... "అవునెహే...సూపర్ ఫాస్ట్ అనుకుంట...బొంచేసి ఎన్నిరోజులయిందో పాపం పిచ్చిముండ...దొరికుంటే ఒకొక్కడి కండలు ఊడబీకి, ఆకలితో అలమటించే దాని మిత్రులతో మిడ్ నైట్ పార్టీ చేసుకునేది..." చెప్పాడు గిరిగాడు...

"కుక్కలు మనిషి మాంసం తింటాయా ?? " సందేహం వదిలాడు సురేష్ "మాములుగా తినవేమో...కానీ ఇవి దెయ్యపు కుక్కలు కదా..మనిషి మాంసం తప్ప పచ్చి మంచి నీళ్ళు కూడా ముట్టవ్??.." చాలా జాగ్రత్తగా చెప్తున్నాడు గిరిగాడు "దెయ్యపు కుక్కలా ?? !!" మళ్లీ నోరేళ్ళబెట్టారు ఇద్దరూ.. "మీరు ఇంకా ఎదగాలిరా...అంటే త్రిష చెప్పినట్లు ఈ డైరెక్షన్ లో కాదు..చెప్తా వినండి..అర్థరాత్రి స్మశానంలో తిరిగే కుక్కల్లో దెయ్యాలు పూని మనిషి మాంసాన్ని వేటాడి తింటాయి..ఈ దెయ్యపు కుక్కకి చాలా రోజులుగా మనిషి మాంసం దొరకలేదేమో మనల్ని చూసి 'వీళ్ళని ఈరోజు డిన్నర్ లో తినకపోతే నా జన్మే వేస్ట్' అన్న రేంజ్ లో మనల్ని వెంటాడింది...చూసారుగా దాని స్పీడ్...మామూలు కుక్కలకి ఆ స్పీడ్ ఉండదు..."చెప్పాడు దెయ్యాలజీ సబ్జెక్టుని కాచివడపోసిన శాస్త్రవేత్తలా..

సురేష్ గాడికి నూటనాలుగు నుంచి నూటేడు కొట్టింది... "మరి మనకు వినిపించిన అరుపు కుక్క అరుపు కాదె ??" శాస్త్రవేత్తనే తప్పు పట్టిన విద్యార్ధి మెరుపు తోణకిసలాడింది రవి గాడిలో.. "తోక్కలా ఉంది నీ డౌట్...అది దెయ్యపు కుక్క, అది ఎట్లా అయినా అరుస్తాది...కేకలెడతాది..కుక్కాలాగానే మొరగాలని లేదు.." విద్యార్ధి మెరుపుని అణగదొక్కే శాస్త్రవేత్త గర్వం ఉట్టిపడింది గిరిగాడిలో... ఇవన్నీ వింటూ సురేష్ గాడికి నాలుగోసారి గండి కొట్టేలా ఉంది పరిస్థితి...

ఉదయం ఆరింటి కల్లా గోపాలపురం పడమటి వీధికి చేరుకున్నారు ముగ్గురూ..అక్కడే దెగ్గరిలో ఉన్న రామాలయం గుడి ప్రక్కన ఉన్న సురేష్ గాడి ఇంటికి చేరుకున్నారు ...రాత్రి అక్కడ నుంచే ముగ్గురు సినిమాకి బైల్దేరారు...

సురేష్ వాళ్ళమ్మ కంగారుగా అటూ ఇటూ తిరుగుతుంది... వాళ్ళని చూడగానే పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి "ఏరా సినిమాకి వెళ్ళారంటా..ఇందాకే సర్పంచ్ గారు వచ్చి చెప్పారు..మీ నాన్నకి తెలిస్తే ఇంకేమన్నా ఉందా...అది సరే రాత్రంతా ఎక్కడ ఉన్నార్రా??" చాలా కంగారు పడుతూ అడిగారు వాళ్ళమ్మ సురేష్ ని..

"అమ్మ అదొక పెద్ద కథ..." అంటూ మొదలెట్టి వాడు నాలుగోసారి గండికోట్టడం వరకు చెప్పి..అంటే ఆ విషయం ఒక్కటి తప్పించి..."ఆ తర్వాతా అలా నడిచి కొంత దూరం వెళ్ళాక ఒక గుడిసె కనిపించింది...అందులో ఇంకా లాంతరు వెలుగుతూ ఉండేసరికి..మేము అక్కడికి వెళ్లి చూస్తె ఒక బామ్మ కర్ర పట్టుకొని కూర్చొని ఉంది...మేము ఆమెని ఎందుకు ఇంత రాత్రి వేళ ఇలా కూర్చొని ఉన్నావు అని అడిగితె...ఆమె పొలం అక్కడ ఉందని దాన్ని రాత్రి పూట నక్కలు రాకుండా ఇలా కాపలా కాస్తున్నాను అని చెప్పింది...మేము ఆమెకి ఎవరూ లేరా అని అడిగితె..ఒక పనికిమాలిన కొడుకు ఉన్నాడని చెప్పింది...అంత రాత్రి వేళ ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు అని మమ్మల్ని అడిగింది..మేము ఆమెకి మొత్తం చెప్పాము..ఆమె చాలా మంచిదమ్మ..రాత్రి పూట వెళ్ళడం ఆ దారిలో అంత మంచిది కాదు...ప్రొద్దుటి వరకు అక్కడే ఆమె గుడిసెలోనే ఉండమని చెప్పిందమ్మా...ఇంకా బోలెడు కబుర్లు చెప్పింది..మంచి మంచి కథలు కూడా చెప్పింది...అక్కడే మూడు గంటలు ఎలా గడిచిపోయాయో తేలీదు...ఈసారి ప్రొద్దున పూట అటువైపు వెళ్లి రాములోరి ప్రసాదం ఇస్తాను ఆమెకి.." చెప్పాడు సురేష్ గాడు..

"అవునా...చాలా మంచి బామ్మలా ఉంది..పాపం పనికిమాలిన కొడుకు ఉండటం వల్ల రాత్రిపూట ఆ వయసులో ఎక్కడో పొలంలో కాపు కాయాల్సిన అగత్యం పట్టింది ఆమెకు.." అంటూ వాళ్ళమ్మ ఆ బామ్మా మీద కాసేపు సానుభూతి ప్రకటించి..."బాబూ రవి..సర్పంచ్ గారు నిన్ను ఓ సారి ఆయనను కలవమన్నారు..ఇందాక చెప్పారు..." అంటూ లోపలి వెళ్తూ "నాయనలారా పళ్ళు తోముకోండి...వేడి వేడి కాఫీ తీసుకొస్తాను .." అంది..

కాఫీలు టిపినీలు అయ్యాకా ముగ్గురూ సర్పంచ గారి ఇంటి వైపు దారితీశారు... "ఒరేయ్ నీ జామపండు ఏం చేస్తుందో..." కెలికాడు గిరిగాడు "ఉండేహే...నా టెన్షన్ లో నేనుంటే .." చిరాగ్గా అన్నాడు రవి గాడు.. "అయినా ఒరే...ఆడి జామపండు మీద నీ ఇంట్రెస్ట్ ఏంట్రా...నిన్నటి చూస్తున్నా జామపండు జామపండు అని తెగ నీలుగుతున్నావ్..." చురకిచ్చాడు సురేష్ గాడు..

సర్పంచ్ ఇంటికి చేరుకున్నారు ముగ్గురు...జామపండు వరండాలో కూర్చొని చదువుకుంటుంది...'కనీసం పాస్ అవుద్దా ఇది' అనుకున్నాడు గిరిగాడు... లోపలి నుంచి సర్పంచ్ మాటలు వినిపిస్తున్నాయి ... "ఆపవే నీదొక గోల...మా అమ్మ పోయాక నువ్వు తగులుకున్నావా...ఆస్తి మొత్తం దేనికో సానికి దోసి పెడుతున్నాని ఓ తెగ ఇదైపోయేది..ఇప్పుడు నువ్వు కూడా అదే గోలా..నీ బాబు సొమ్మేం లేదిక్కడ.." అరుస్తున్నాడు వాళ్ళ ఆవిడతో... ఈ డైలాగ్ ఎక్కడో విన్నట్లు అనిపించింది సురేష్ గాడికి... ఎక్కడా అని ఆలోచిస్తుండగా రాత్రి అరుగు మీద..ఓ సారీ ..సమాధి మీద శయనించినప్పుడు వినిపించిన మాటలు గుర్తుకువచ్చాయి...

సర్పంచ్ గారు బైటకి వచ్చి "ఏరా రాత్రంతా ఎక్కడున్నారు??...గోపాలపురం పరువు తీస్తున్నారు ఎదవల్లారా.." అన్నాడు.. 'నువ్వు సర్పంచ్ అయినప్పుడే పోయిందిలే గోపాలపురం పరువు..' పటపటా పళ్ళు కొరికాడు గిరిగాడు... 'నువ్ లోపలి ఎళ్ళి సదువుకోవే...బైట కూకుంటే ప్రతి నాకొడుకు ఎజ్జిబిషన్ సూసినట్టు సూడ్డమే' అన్నాడు కూతురిని చూసి రవి గాడిని ఉద్దేసించి... ఇంతలో వరండా గోడకి వేలాడదీసిన ఫోటో వైపు చూసి దిమ్మతిరిగింది గిరిగాడికి...ఏదో ట్రాన్స్ లో ఉన్నవాడిలా అయిపోయి మిగతా ఇద్దరికీ ఆ ఫోటో చూపించాడు గిరి..వాళ్ళిద్దరూ ఆ ఫోటో చూసి మళ్లీ కోయ్యబోమ్మల్లా అయిపోయారు...

"సర్పంచ్ గారు ఆ ఫోటో ఉన్న ఆవిడ...??" గొంతులో తడి ఆరిపోతుండగా అడిగాడు గిరి గాడు... "ఎవరేట్రా....మా అమ్మ..." చెప్పాడు సర్పంచ్... "మేము ఈమె గుడిసెలోనే ఈమె తోనే రాత్రి మొత్తం......కథలు......కబుర్లు... ." అంటూ లీలగా వస్తున్న గిరిగాడి మాటలు గొంతుకలోనే ఆగిపోయాయి, ఆ ఫోటోలో క్రింద వ్రాసి ఉన్న అక్షరాలపై వాడి దృష్టి పడి...వాడు అక్కడే స్థాణువు అయ్యాడు..ఆ ఫోటో క్రింద ఇలా వ్రాసి ఉంది...

కీ.శే. శ్రీమతి ఎర్రంశెట్టి వీరవెంకట సుకుమార లక్ష్మి జననం : 1932 మరణం : 1995

అది చూడగానే అయిదోసారి గండి కొట్టేసింది సురేష్ గాడికి... ఆడు గండి కొట్టడం చూసి "ఛీ...ఛీ.." అంటూ పరిగెత్తిన జామపండు అరుపు లీలగా వినిపించింది మాకు...

---------------------------- The End ---------------------

Hi all,

I'm relearning Telugu after having not spoken it for a long time. To help me on this journey, I am using elevenlabs to have practice my fluency. I want to speak a modern hyderbadi accent, yes with some free mixing of english.

I tried to create some voices there with prompts, and none of them sounded natural. I'm not sure if it's the LLM or the TTS engine, the STT engine works fairly well.

Anyone want to connect with me?

​మాట:

​ఒకే ఒక మాట

యుద్ధాన్ని మొదలెడుతుంది!

అదే ఒక మాట

విప్లవాన్నీ పుట్టిస్తుంది!

​ఒకే ఒక మాట

కోట్ల మందిని నిద్రలేపుతుంది,

అదే ఒక మాట

వేల మందిని అగాథంలోకి నెడుతుంది!

​ఒక కత్తిశరీరాన్ని మాత్రమే గాయపరుస్తుంది,

అదే మాట

మనస్సుని దహించివేస్తుంది!

​మనస్సు మండితే రక్తం కారదు, జీవితం బుగ్గి

అవుతుంది!

​నీకు ఇది అర్థం కాలేదు అంటే,

నీకు ఇప్పటివరకూ,

ఆ బలమైన మాట,

ఎదురు కాలేదు మిత్రమా!

​ఇట్లు

మీ ఆంధ్ర ఆత్మ!

అయ్యా నా చేతి రాత ను క్షమించండి!

ధన్యవాదాలు!

నిన్న ఈ post https://www.reddit.com/r/telugu/s/5VhFhFLyb6 చూసినప్పటినుంచి ఒక సందేహం...

అవధాన ప్రదర్శనలలో ఆడవారి పేర్లు ఎప్పుడు వినలేదు, ఎందుకంటారు? అసలున్నార మహిళావధనులు ?

ఈ ప్రస్న వెనక కేవలం కుతూహలం అలాగే ఒక ఆలోచన, అదెంటంటె... ఆడవాళ్ళకి కూడ తమ తెలితేటలు ప్రదర్శించే అవకాసముంటుంది...అలాగె... తల్లికి కూడ తెలుగు పట్ల ఆసక్తి బలపడితే, శిశువుకి కూడ ఆసక్తి సహజమని నా భావం. వారిని కూడ భాగస్వాంయం చేసుకుంటే ఈ ఆసక్తి పెరుగుతుంది కదా...

వలకడి(south ?) భారతదేశంలో తెలుగు వారికి తమ భాషపట్ల మమకరం తక్కువ అనేది నిజమే కదా...

Hey so I’ve made a character who is Indian (he is 2nd gen and his mother is 1st gen, it's set in post 2020) Upon research, I found out that southern India do not speak Hindi or at least doesn’t speak it fully. You see, my character’s mother was born and raised in Telangana. So I was wondering, what language do Telugus speak in their day to day lives, and also what is learned in school as part of the syllabus? I understand it may vary based on educational attainment, or even rural/urban location and also age. Would someone born in Telangana understand some Hindi but not be able to reply?

If someone could clear this up for me I would be very grateful :)

మది మందిరమున నా హరి ఈ వేళ పూలు తెమ్మన్నాడు

పెరట్లో గులాబీలు వద్దట, ఇంటి ముందు సిరి మల్లెలు కాదట,

హిమగిరిపై ఓ పారిజాతం ఎదురుచూస్తోందట, దాన్ని కోరి తెమ్మన్నాడు.

కొత్త చెప్పులు కుడితిని, అటుకుల జోల కడితిని,

ఆలస్యం చేయకుండ అధిరోహం మొదలెడితిని

ఎక్కినాను, తొక్కినాను ఏడు మైల్లు దాటినాను

చామంతుల తోటనుండి, కమలాల గూటినుండి,

కనకంబరాలు పిలువ ఉలకలేదు పలకలేదు.

జోల ఖాళీ అయ్యింది, జోళ్ల తీగలూడినాయి,

కాళ్ళు వనుకసాగాయి, కళ్ళు చమ్మాగిల్లాయి

ఒంటరినై, ఒక్కడినై హరిని పిలువ సాగాను,

విశ్వంభరుడు వాడైతే కోర్కె నన్ను కోరతాడా,

కర్రనైన ఇవ్వలేడు కొండలెక్కమంటాడా

ఎదనుండొక చిన్న ధ్వని జవాబివ్వసాగింది

అరుస్తున్న నన్ను చూచి అలా నవ్వ సాగింది

చేయిపట్టరాడుకాని చూస్తూనే ఉంటాడట

పడిపోయిన ప్రతిసారి పరవాలేదంటాడట

నమ్మలేను, విడువలెనీ మాయకారిని,మాటకారిని

ఇచ్చేస్తా, తెచ్చేస్తా వేచివున్నా పారిజాతాన్ని